Ik word er treurig van, weet niet waarom. Misschien het idee dat een kind zo gevoelig is en de wereld, en vooral veel volwassenen te dom om dat te begrijpen. Alles wat je doet in de buurt van een kind telt mee in zijn beeldvorming over de wereld en het zelfbeeld. En hoewel ik geloof dat een kind sterk is, denk ik tegelijkertijd dat alle keren dat een kind niet gelukkig is geweest later zich zal vertalen in volwassen problemen.
Ik word er ook emotioneel van, het is zielig om te zien wanneer een kind genegeerd wordt. Het laat zien hoe belangrijk het is om kinderen een veilig gevoel te geven. Dat goed opvoeden heel belangrijk is omdat het zelfbeeld van het kind zeer kwetsbaar is. Wanneer een kind veel gekwetst is zal het zelf harder moeten werken later om een positief zelfbeeld te krijgen en om zijn of haar doelen te kunnen bereiken in het leven. Maar niets is onmogelijk, waar een wil is, is een weg!
Reacties (2)